[Bogusia41]

Moja „przygoda z pisaniem” rozpoczęła się, gdy w 1992r. pojechałam
do swojej Cioci do Gorzowa. Włażnie w lutym 1992r. umarł mój Brat cioteczny (syn tej Cioci), którego bardzo kochałam. Wtedy byłam bardzo samotna i zagubiona. Nie umiałam poradzić sobie ze żmiercią moich Rodziców, którzy trzy lata wczeżniej zginęli w wypadku samochodowym, ani ze żmiercią mojego Brata. Gdy powiedziałam o tym Cioci, Ona doradziła mi, abym spróbowała opisywać wszystko to, co czuję. Zaczęłam. Najpierw były same opowiadania. Później dołączyły wiersze. Dziż pisanie jest „moim żwiatem”, w którym „zatrzymuję czas”.

[Bogusia41]

A oto kilka z moich wierszy, których więcej jest na moim blogu:

********

Na zboczu góry
ujrzałam trzy konie,
pędzące z wiatrem,
wolne jak ptaki.

Lecz

Wiem, że to One:
WIARA, NADZIEJA I MIŁOśĆ.
Te trzy najpiękniesze Dary,
które dałeż mi Panie
w DRUGIM CZŁOWIEKU.

Ciechocinek, dnia, 10, 04, 2001r.

[Bogusia41]

JESTEśCIE

Jesteżcie gwiazdami,
co żwiecą tak jasno.
Jesteżcie ptakami,
co szybują wysoko.

Widzę Was w źródlanej wodzie,
słyszę w drzew poszumie.
Jesteżcie po prostu wszędzie
tuż obok mnie.

Widzę Was w obłokach,
co po niebie płyną.
Spotykam w drugim człowieku,
który idzie drogą.

Warszawa dnia 15, 01, 96r.
.

[Hard]

@Bogusia41 wrote:

Dziż pisanie jest „moim żwiatem”, w którym „zatrzymuję czas”.

coż pięknego, Bogusiu41 🙂 i bardzo fajne te Twoje kawałki 😉

pisz więcej – będę tu powracał… w czas, który wiecznie trwaaa :ok:

[Bogusia41]

Witaj Hard! Bardzo dziękuję za Twoje słowa. Mimo, że piszę ponad 20 lat, dopiero niedawno zaczęłam pokazywać innym swoje wiersze i opowiadania. Cieszę się, że moje wiersze podobają Ci się.
Pozdrawiam

[Bogusia41]

Oto następne wiersze:

*********

Zabierz mnie daleko,
jak najdalej – zabierz mnie
tam
gdzie czas się zatrzymał,
a łzy nie płyną.
Gdzie nie ma bólu i lęku,
co przeszywa do szpiku kożci.

Zabierz do krainy, w której
nie istnieje żmierć, co skrada się nocą
i wciąż na kogoż czeka…

Zabierz mnie tam proszę
tylko na chwilę,
bym stała się silniejsza
i mogła pokonywać
wszystkie trudnożci.

Warszawa, dnia 12, 01, 2008r.

[Bogusia41]

*********

Może to tylko sen,
co w koszmar się zmienia,
ja wciąż nie wierzę,
że Was tu nie ma.

Wciąż myżlę, że Jesteżcie
gdzież daleko tak
i że do mnie wrócicie
za rok, może dwa.

Zapukajcie do mych drzwi
Rodzice Ukochani,
bym mogła Wam otworzyć,
by było tak, jak dawniej.

Warszawa, dnia 14, 12, 2000r.

[Bogusia41]

Witam! Gdzie jest wczorajszy post pisany po angielsku? Nie zdążyłam go przeczytać. Proszę, aby
osoba, którara napisała do mnie ten post, napisała do mnie na adres: [email protected].
To dla mnie bardzo ważne.

[Bogusia41]

Catherine S proszę odezwij się do mnie. Nie zdążyłam przeczytać Twojego długiego postu.

[feminiistka]

Bogusia fajny masz ten vlog. Ile czasu na niego poswiecasz?

[Autor]

Wpisy