[hard-man]

[usunięto link] wrote:

tylko pytanie: co mnie to obchodzi, skoro mnie to bezposrednio nie dotyczy?

Mnie obchodzi trochę więcej, niż tylko to, co mnie dotyczy.
Ale każdy ma prawo zainteresowania tym i tyle, na ile czuje potrzebę.

By wrócić do tęsknoty, hm, to przecież nie tak rzadko mamy obok siebie przyjaciół, dobrych znajomych, którzy cierpią z powodu tęsknoty. Nie umiałbym tak zupełnie obojętnie przejżć obok nich.

[hard-man]

[usunięto link] wrote:

niestet stary: zeglarstwo nie ma nic wspolnego z romantycznymi dyrdymalami 😆

No chyba w nocy trochę romantyczniej żeglujesz 😆 ?
Trochę byłoby mdło mieć tylko 'prozę życia’ wyzutą z wszelkich romantycznych dyrdymałów 😉

[hard-man]

[usunięto link] wrote:

ludzie, ktorzy sie naprawde kochaja, nie musza od siebie odpoczywac.

Oj, rutyna grozi najbardziej kochającym. Słyszy się o tym naokoło, gdy ludzie po prostu weszli w pułapkę przyzwyczajenia. Wydaje mi sie, że dbałożć o rozsądne urozmaicenia życiu i włażnie małe oddalenia się od siebie na jakiż krótki czas – mogą być bardzo pozytywne.

[hard-man]

[usunięto link] wrote:

znajdź więc sobie innego towarzysza relaksu 😉

Ależ już takowe towarzystwo mam, aczkolwiek nie zawsze. To palenie obecnie jest bardzo żladowe w porównaniu z tym, co było. Jednak trochę mnie to denerwuje i niepokoi… Chciałbym się odciąć raz na zawsze od nikotynowego żwiństwa.

[hard-man]

Raczej nie – na ogól coż się zawsze wymyżli 😉

Masz jakież dobre pomysły na nudę lub rozdrażnienie w niedzielę?

[hard-man]

[usunięto link]

Mam nieżmiałą prożbę, by podawać linki do piosenek, które się słucha, to wtedy od razu można by było sobie załączyć i skorzystać z propozycji innych. Jeżli to możliwe, to piękne dzięki! 😀

[hard-man]

[usunięto link] wrote:

dlaczego palisz wieczorami?

Sam nie wiem dokładnie. Po prostu w ciągu dnia, w ruchu i podczas różnych zajęć łatwiej mi jest opanować odruchy i trochę się zapomina o paleniu. Wieczorami następuje odprężenie i przed snem przychodzi chęć na porządnego dymka. Oczywiżcie jeżli zasypiam w pojedynkę 😉

[hard-man]

kundel

[hard-man]

sława-kłopoty z prywatnożcią

[hard-man]

zegarmistrz

[hard-man]

dakTYL

[hard-man]

…wkrótce się spotkamy 😀

Poza seksem najbardziej lubię z nim…?

[hard-man]

[usunięto link] wrote:

😯 😯 😯
nie widziales nigdy jachtu kabinowego?!

od lat spedzam w ten sposob wakacje.
gdyby zeglaze spali w domkach czy namiotach mazur by nie zstarczylo.

Nie no, Parvati, spoko, nie denerwuj się “ trochę żartowałem 😆 Oczywiżcie, że takie mieszkanie w jachcie kabinowym, to wspaniała przygoda, a ile romantyzmu, nie? Zwłaszcza noce na osrebrzonym księżycem jeziorze. Ale domki lub namioty, też mają swoje plusy 😉

Chociaż jeziora nie każdemu służą zbyt dobrze, zwłaszcza w okresie szalonej aktywnożci komarów. Znam takich, a włażciwie takie, które nie mogą znieżć uganiania się za tymi niesfornymi żyjątkami i setek bąbli na skórze 🙁

A na Mazurach są aż takie tłoki? Nie wiem, bo już dożć dawno tam nie zaglądałem.

[hard-man]

[usunięto link] wrote:

No,ale nie mówicie ze tęsknota nie jest piękna

[usunięto link] wrote:

Jest piękna, bo wtedy się widzi jak bardzo potrzebujemy tej drugiej osoby

Wprawdzie powyżej napisałem o ˜paskudnej stronie tęsknoty, to jednak muszę się z Wami zgodzić, że posiada też drugą “ cudowną. Dzięki tęsknocie, głębiej użwiadamiamy sobie “ jak pisze Mariolka “ ˜jak bardzo potrzebujemy tej drugiej osoby, lecz i jak wiele sami potrafimy znieżć dla niej, zaofiarować się. No bo tęsknota wymaga samozaparcia, a może czasem heroizmu, odwagi nawet? Tak sobie myżlę, cóż by to była za sztuka ˜kochać się nie czując, że rzeczywiżcie dajemy coż od siebie. Poza tym w tęsknocie jest wiele romantycznego liryzmu, który pozwala uczucie bliskożci, przyjaźni czy miłożci podnieżć na wyższy poziom, poza seksem i szarymi sprawami realnożci, które niekiedy aż nadto nas przytłaczają.

My faceci nie zawsze potrafimy dostrzec to piękno w uczuciach tak subtelnych i dlatego byłoby fajnie, dziewczyny, uczuciowe Specjalistki, usłyszeć coż więcej od Was na temat Waszych przeżyć. Od pewnego czasu coraz bardziej widzę potrzebę wnikania, rozumienia i towarzyszenia sobie nawzajem (w związkach) na polu najintymniejszych uczuć. Myżlę, że to dodatkowo zbliża i pozwala uniknąć wielu nieporozumień.

[usunięto link] wrote:

po tylu latach zwiazku piekna jest dla mnie wspolna proza zycia. nie tesknota.

Ależ oczywiżcie, Parvati “ nie zaprzeczę, że tak jest podstawowo. Nie uważasz jednak, że ta proza życia może nas czasem wyjałowić, znieczulić na siebie, sprawić, że życie staje się nudne? Tęsknota od czasu do czasu może stanowić rodzaj oczyszczenia, regeneracji i odżwieżenia pierwotnego zakochania. Osobiżcie sądzę, iż niekiedy dobrze specjalnie ˜odejżć od siebie na trochę, by dzięki tęsknocie ˜zbliżyć się jeszcze bardziej. A to tym bardziej jest chyba potrzebne ˜po tylu latach “ jak piszesz. A po iluż to, jeżli to nie tajemnica?

[hard-man]

Dirty dancing (ale to drugie teeż 😉 )

Taniec: w szpilkach CZY na płaskim obcasie?

[Autor]

Wpisy