[piabea]

Witaj,

Wydaje mi się, że to co opisałaż jest bardzo charakterystyczne dla początków życia w związku, razem. Czasem się coż zepsuje- teraz jest ciepło więc więcej, problemy z dogadaniem się. To jest normalne na początku małżeństwa. Jeden znajomy opowiadał, że najgorszy okres życia jaki miał to pierwszy rok. Zaczęło się dzień po żlubie, od ustawienia w „jego” łazience dodatkowego kubka na szczoteczkę. Przetrwali ten okres i jest coraz lepiej.Można to porównać do pracy w ogrodzie, każdy musi dużo pracować nad sobą-plewić swoje chwasty, bo nagle żyje się we dwoje. Wszystko się zmienia. To nie tak jak w filmie „żyli długo i szczężliwie”. Dopiero teraz zaczyna się ciężka praca.Codziennie trzeba iżć na kompromis. Dlatego tak wiele małżeństw rozpada się po roku.
Rozmawiać też się nauczycie. Tylko oboje próbujcie. Nie wtedy, kiedy coż jest nie tak, ale na spokojnie, bez emocji, albo napiszcie list. Ja tak czasem robiłam, jak było mi ciężko coż przekazać, bo emocje brały górę, to list pisałam.

Co do Twojego męża, to jakbyż mnie opisała. Jeżli mąż mnie czymż zrani, albo coż jest nie po mojej myżli, to muszę mieć czas żeby się uspokoić , jeżli nie to mogę wybuchnąć i powiedzieć wiele przykrych rzeczy, których później żałuję. Może to dlatego mąż potrzebuje czasu. Postaraj się go zrozumieć. 😉 Możesz też go kiedyż przetrzymać. Niech przyjdzie pierwszy. Dla mnie jak tak zostałam przetrzymana pierwszy raz było to duże przeżycie: przecież zawsze przychodził, już powinien być, może nie kocha…

Powodzenia.

[Autor]

Wpisy