- Ten temat ma 482 odpowiedzi, 247 głosów, a ostatnio został zaktualizowany 8 lat, 3 miesiące temu przez
.
- Wpisy
Ruta Sepetys „Szare żniegi Syberii”- tak wzruszająca książka, że pierwszego dnia lektury się popłakałam (choć może to przez PMS?). Opowieżć to o dziecku, dziewczynce, którą w 1941 r. NKWD’owcy wywlekli z domu (wraz z matką i bratem) i w bydlęcych warunkach przewieźli w żwiat gułagowej rzeczywistożci. Nie do wiary, jakie piekło ludzie potrafią ludziom zgotować 👿
„Projekt szczężcie” Rubin Gretchgen
Inspirująca książka, włażciwie poradnik. Opisuje rok z życia autorki, która w tym czasie pracowała nad swoim szczężciem.@delicja wrote:
„Projekt szczężcie” Rubin Gretchgen
Inspirująca książka, włażciwie poradnik. Opisuje rok z życia autorki, która w tym czasie pracowała nad swoim szczężciem.T szczężcie można wypracować? 😯
@mak polny wrote:
A teraz czytam
Zapiski stanu poważnego – Moniki SzwajiCzytałam parę książek Szwaji ale to nie dla mnie, ciągle to samo. 🙂
Ostatnio przeczytałam „Monopol na zbawienie” Szymona Hołowni, „Gringo wżród dzikich plemion” Wojciecha Cejrowskiego. 🙂
Włażnie przeczytałam „Pan Tadeusz Jazz, czyli krajobraz po bitwie” Marka Gaszyńskiego.
Czytam ten poradnik- „Projekt szczężcie” Gretchen Rubin. W sumie to obyczajówka, z dużą ilożcią mądrożci, cytatów i przypisów. Ale zaczynam wierzyć, że szczężcie można wypracować. Może nawet wypróbuję parę zaprezentowanych przez Autorkę sposobów…
Gutka napisał(a):”Nie bez mojej corki” Betty Mahmoody…polecam!
Alexandraa napisala: A co to za gatunek?
Dramat…opis autentycznego wydarzenia z lat 90. Kobieta przetrzymywana przez meza w Techeranie probuje sie z tamtad wydostac. Sama moglaby juz dawno opuscic Techeran, ale nie chciala pozostawic tam swojej corki…wiecej nie powiem, bo moze ktos chcialby przeczytac.
„Pocałunki wampira. Początek” Ellen Schreiber. Bardzo fajne czytadełko. Pozytywne i czasem nawet zabawne. Jak wyjda kolejne tomy, na pewno się z nimi zapoznam 🙂
Agnieszka Błotnicka- „Koniec wiosny w Lanckoronie”. śmiałam się dzisiaj cały dzień. Najgorsze jest to, że bywam podobna do bohaterki książki, tyle, że nie lubię jeżć. Ale po rozstaniu przeżyłam podobne chwile… grozy 😉
- Musisz się zalogować by odpowiedzieć w tym temacie.
