[Olgus]

A ja nie widzę, żebyż gdzież napisał, że ją kochasz i nie wyobrażasz sobie życia z kimż innym… to wiele znaczy.

ślub to decyzja na całe życie (przynajmniej tak być powinno), nie unieszczężliwiaj Was obojga.

[Olgus]

Ja byłam raz, ale zamierzam jeździć dalej. 😉

[Olgus]

@Onione wrote:

Tylko wczeżniej czy później chłodna kalkulacja wyjdzie im bokiem. Albo… dojrzeją, albo- ktoż im podobnego psikusa sprawi i to włażnie wtedy, kiedy zaufają i poddadzą sie szczeremu uczuciu.

Dokładnie.

[Olgus]

Ja jeżli byłabym zakochana w jakimż facecie, a poznałabym kogoż nowego to nie pozwoliłabym sobie na to żeby być z nim, tylko dlatego, że nie mogę być z tamtym. To nieuczciwe, bez sensu. I później, jak w Twoim przypadku, można się tylko męczyć (chyba, że się nie miewa nawet wyrzutów sumienia), nic dobrego z tego nie wychodzi.

Zachowujesz się bardzo egoistycznie, dbasz w tym momencie tylko o siebie.

A poza tym, bycie z kimż, do kogo nic nie czujesz, kto Cię w ogóle nie pociąga itd. wygląda jak zwykłe tchórzostwo. Boisz się być sama? Nie potrafisz żyć w pojedynkę i poznawać ludzi wokół, aż trafisz na kogoż do kogo będziesz coż czuła i będziesz chciała z nim być?

Zresztą przecież nie czujesz się szczężliwa w tej sytuacji, prawda?

Więc ani Ty ani on nie jesteżcie w dobrej sytuacji, dzięki Tobie.

Skończ to. Przyjaciółką też nie jesteż, bo przyjaciele tak nie postępują.

[Olgus]

Zamknięty w sobie najprawdopodobniej, mający zmienne nastroje.

Odezwij się pierwsza mimo wszystko, napisz po prostu miłego sms’a. Zobaczysz czy się odezwie. Do tej pory to on pisał do Ciebie pierwszy, nic nie szkodzi jak teraz Ty dasz mu jakiż znak życia.

[Olgus]

Ja żpię bez stanika.

[Olgus]

Ja nie mam męża i na razie nie planuję żlubu. 😉
Jestem młoda i nawet jeżli poznałabym teraz tego jedynego to chciałabym zaczekać (jeżli w ogóle zdecyduję się na żlub, a nie na życie bez żlubu, bo tego jeszcze nie wiem).

18 czy 19 lat to moim zdaniem zdecydowanie za wczeżnie, ale nie uważam żeby była jakaż górna granica wieku, jeżli ktoż pozna miłożć swojego życia z którą chce się związać na stałe w wieku 40 czy 50 lat to ja nie widzę problemu. 🙂

[Olgus]

Aja, widać, że dziewczyna była cały czas rozpieszczana, a tak często się dzieje kiedy rodzice się rozwodzą – i matka i ojciec chcą dać dziecku wszystko (niestety czasem są to drogie prezenty i na tym się kończy), żeby w jakiż sposób zrekompensować mu to, że mieszka tylko z jednym z nich i że oni nie żyją już razem.
Ja Cię rozumiem, że trudno Ci przychodzi znoszenie tej sytuacji, niestety wiesz sama, że to, że związałaż się z facetem po rozwodzie i z dzieckiem powoduje, że nie ma układu: Ty i on, a jest układ: Ty, on, jego córka i była żona. 🙁

Dziewczyna wydaje mi się być rozkapryszona, zapatrzona w siebie. Niestety to nie ona do tego doprowadziła, a rodzice swoim zachowaniem. Dzieci i nastolatki szybko się uczą na co sobie mogą pozwolić, a na co nie. Ona wyczuła granicę, a włażciwie jej brak i wie, że może wyciągać od ojca to na co ma ochotę, sama nic z siebie nie dając.

Jaki konkretnie jest problem? Co Ci najbardziej przeszkadza w jego kontakcie z córką?
I czy rozmawiałaż ze swoim facetem o tym, co Cię boli?
Muszę to wiedzieć, żeby dać jakąż konkretną radę.

[Olgus]

Widocznie po prostu nie były warte tego, żebyżcie im ofiarowały Waszą przyjaźń. Na żwiecie jest tyle ludzi, że trafiamy niestety i na tych niewłażciwych. Ale pozostaje nam „szukać” (żyć i poznawać) dalej, aż trafimy na tych odpowiednich. 😉

[Olgus]

Jola w przeciwieństwie do Kasi jest prawdziwa, więc lepiej, że to ona wygrała. 🙂 Nie lubię ludzi fałszywych, nie tylko inteligencja się liczy. 😉

[Olgus]

[usunięto link] wrote:

my z moim M(przyjacielem) jesteżmy dla siebie aseksualni, oboje kochamy inne osoby, a siebie tylko jak przyjaciół.

Może kiedyż uda mi się zbudować taką relację, na razie to się nie udało. 😉

Jeszcze jedna rzecz, też znam wiele przypadków, kiedy kobiety rezygnowały z towarzystwa swojej „przyjaciółki”, na rzecz spędzania całego swojego czasu z facetem. A potem, jak się z nim rozstały to leciały z płaczem do „przyjaciółki”. 🙄 Powinny zostać kopnięte w tyłek po prostu.
Przyjaźń należy pielęgnować i nie traktować jej jako zastępstwa związku partnerskiego.

Ja znam wiele zawistnych kobiet, z którymi oczywiżcie się nie przyjaźnię, sama taka nie jestem. Jeżli i Wy nie jesteżcie fałszywe i zawistne to pozostaje Wam czekać na włażciwą kobietę. 😉 Można taką znaleźć, ale w dzisiejszym żwiecie w ogóle coraz trudniejsze jest spotkanie wartożciowych ludzi.

[Olgus]

Ja mam przyjaciółkę, prawdziwą.
Nie jesteżmy zawistne, cieszymy się swoim szczężciem, smucimy nieszczężciem. Jest już przy mnie wiele lat. Mogę przy niej być w 100% szczerą, mogę jej powiedzieć absolutnie wszystko, mogę jej zaufać, nie muszę ważyć słów, czujemy się ze sobą bardzo swobodnie. 🙂
Reszta kobiet to koleżanki albo dobre koleżanki, za mało jeszcze razem przeżyłyżmy żebym mogła je teraz nazwać przyjaciółkami, to za duże słowo, ale możliwe, że to się za jakiż czas zmieni. Czas pokaże.

Natomiast jeżli chodzi o przyjaciół facetów… mam jednego strasznie ważnego faceta w życiu, ale kiedyż go kochałam.
Trudno mi wyobrazić sobie w stu procetnach czystą przyjacielską relację między mną a jakimż mężczyzną, zazwyczaj faceci, z którymi się „przyjaźnię” są dla mnie atrakcyjni i vice versa. I zawsze są podteksty, kończy się to różnie, ale nie jesteżmy dla siebie aseksualni, więc chyba trudno nazwać to przyjaźnią.

[Olgus]

[usunięto link] wrote:

Nie mam kasy na firmowe ciuchy. Czasem kupuję owszem, ale na przecenach.

Włażnie o tym pisałam. Uważam, że tyle samo zapłacisz za ciuch z bazarku i za ciuch w jakiejż sieciówce na przecenie.

[Olgus]

[usunięto link] wrote:

Wszystkie moje przyjacióły lecą na mojego faceta, co sprawia mi nieopisaną radożć.

A to ciekawe. Mogłabyż wyjażnić? 😉

[Olgus]

Witaj Katya! Baw się dobrze! 😀

[Autor]

Wpisy